HOME



Fay Claassen gerijpt terug met Chet Baker-hommage

Tributes brengen is linke soep. Een tribute herhalen dus helemaal. Maar als je Fay Claassen heet en opnieuw toert met je hommage aan de Amerikaanse cool-trompetist en zanger Chet Baker, dan liggen de zaken anders.

Wat Fay met vijf Nederlandse topmusici presteert, gaat lichtjaren verder dan een eerbetoon. Met haar interpretaties is Claassen zo zichzelf dat er geen seconde sprake is van imitatie.

In 2006 bracht Fay Claassen de dubbel-cd Two Portraits of Chet Baker uit, die in de VS de status van beste vocale album bereikte. In ons land scoorde de plaat onlangs ‘goud’, een unicum voor een jazz-cd. Nu het precies 25 jaar geleden is dat Baker bij een val uit het raam van een Amsterdams hotel de dood vond, was het in de ogen van Claassen de hoogste tijd voor een reprise van het theaterprogramma.

Fay verschijnt met vrijwel dezelfde bezetting als zeven jaar terug: John Engels (slagwerk), Jan Menu (baritonsaxofoon), Jan Wessels (trompet) en Karel Boehlee (piano). Achter de bas staat nu Jan Voogd in plaats van Hein van de Geyn. Mannen die ragfijn en vlinderend maar ook stevig en stuwend kunnen begeleiden. Vergeleken met de eerste tournee is Claassen gerijpt. Ze oogt ontspannen en ze presenteert zich met verve en humor.

Voor de pauze vocaliseert Fay tekstloos de partijen die Chet voor zijn rekening nam in het kwartet van baritonist Gerry Mulligan. Met haar ietsje hese, vibratoloze geluid, weergaloze timing en frasering slaagt zij daar voortreffelijk in. Ook in deel twee, waarin Fay de songs die Chet zong vertolkt, bewijst zij op alle fronten dat wijlen Rita Reys gelijk had toen ze Claassen de beste jazzvocaliste van Nederland noemde.

Fay Claassen remembering Chet Baker
Nog te zien: Deventer 22/11

deStentor, 14.10.2013 (RECENSIE door Hans Invernizzi)






Beste Vrienden,
bedankt voor alle gelukwensen en reacties op de Gouden Award! Ben ontzettend dankbaar dat jullie zo hebben meegeleefd en dat zovelen naar het concert in het Concertgebouw zijn gekomen. Echt een overweldigende opkomst, en een moment om nooit te vergeten!

Tot na de korte zomerstop, in Laren met de Metropole Big Band, feat. Mike Boddé en Fay Claassen op 31 Augustus, verheug me jullie daar weer te zien!

Lieve Groet en een mooie zomer,
Fay






Subscribe to Fay's mailing list
and win a copy of the latest releases every month!










In 2013 is het 25 jaar geleden dat Chet Baker stierf door een nog steeds mysterieuze val uit het raam van zijn hotelkamer in Amsterdam.

Fay Claassen zal dit jaar Chet Baker herdenken. Met een combinatie van de allerbeste Nederlandse jazzmusici (o.a. weer met drummer John Engels die met Chet Baker door de wereld toerde en cd’s met hem opnam) is in 2013 deze vernieuwde ‘Tribute to Chet Baker’ toernee van 25 concerten onder de naam:

Fay Claassen Remembering Chet Baker
klik hier voor een korte video impressie

In het piano-loze kwartet van Gerry Mulligan werd Chet Baker beroemd. Met het invullen van zijn rol dwingt Fay Claassen voor de pauze bewondering af door met haar stem als instrument op haar eigen wijze deze taak over te nemen. Samen met  Jan Menu, Frans van der Hoeven en John Engels.

Na de pauze komen Chet´s beroemde songs aan bod in verrassende interpretaties en een vernieuwd programma, naast de fameuze songs; My Funny Valentine en I Remember You. Claassen wordt daarin bijgestaan door Karel Boehlee- piano, Jan Wessels- trompet, Frans van der Hoeven- bas en John Engels- drums.

Concerten Tour 2013
24.07.2013 Amsterdam (NL)
19.10.2013 Edam (NL)
25.10.2013 Amstelveen (NL)
01.11.2013 Rotterdam (NL)
08.11.2013 Arnhem (NL)
22.11.2013 Deventer (NL)
20.12.2013 Gouda (NL)

Line up
Fay Claassen
Jan Menu bar. sax.
Jan Wessels tp.
Karel Boehlee pi.
Frans van der Hoeven bas
John Engels dr.

Pers
Claassen's dubbelalbum Two Portraits of Chet Baker
werd in All About Jazz uitgeroepen tot  "Best Vocal album of The Year"...

"Claassen replaces Baker’s trumpet, revealing her amazing skill at phrasing. It’s an eloquent study in counterpoint..." Jazz Times

"This exceptional program has in every respect produced extremely fresh interpretations and solo's" Downbeat
 
"Geweldige timing, loepzuivere, karakteristieke stem en ontroerend."
De Gelderlander
 
"Pareltje van Fay Claassen’: Eén van onze allerbeste jazz zangeressen" Trouw
 
"Wie Claassen het ‘verse’ van het openingsstuk I Fall In Love Too Easily al hoort zingen, is verkocht" HP De Tijd







Samstag, 18. Mai 2013, 19.00 Uhr
Michael Abene & Fay Claassen: The Art of the Duo.

Düsseldorf, Palais Wittgenstein im Rahmen der JazzRally

2007 lädt Michael Abene, Arrangeur und Chefdirigent der WDR Big Band, zum ersten Mal die niederländische Ausnahmesängerin Fay Claassen zu einem viel beachteten Projekt mit WDR Big Band und  Rundfunkorchester ein - Improvise One wird im selben Jahr auf DVD und CD veröffentlicht.

Aus ihrer weiteren Zusammenarbeit entstehen zwei weitere Produktionen Red, Hot & Blue - The Music of Cole Porter (2008) und SING! (2010) - abermals mit Big Band und Rundfunkorchester des WDR; gemeisam spielen sie auf dem North Sea Jazz Festival und im Amsterdamer Bimhuis.

Weitab von großorchestralen Arrangements werden Fay Claassen und Michael Abene dieses Mal leise und begeben sich auf eine Reise intimer, spontaner Zwiegespräche zwischen Piano und Stimme...

Photo (C) Ines Kaiser




Liebe deutsche Fans,

hier ein Bericht über mein Konzert in Darmstadt für euch:

http://www.dellbrueck-holweide.kirche-koeln.de/jm/images/stories/pr/201205_jazzpodium_fay_claassen.pdf







Dec 2011:

Destined to be one of Bob's greatest works to date, "Standards" is a collection of incredibly original arrangements by Jazzmaster Bob Brookmeyer backed by the New Art Orchestra and featuring the beautiful vocals of Fay Claassen.   In this new project Bob will explore the American songbook through fresh arrangements of eternal standards for the New Art Orchestra in association with the award winning vocalist Fay Claassen.

Listen to "How deep is the ocean":

http://www.artistshare.com/projects/project_experience.aspx?artistID=22&projectId=409

 

Buy the CD by:

http://www.artistshare.com/projects/offer_details.aspx?artistID=22&projectID=409&productID=2039&selection=1&salesTypeID=6&headerTx=participant offers






June 2011 Newsletter (English)





April 19th

Fay has been invited by Bob Brookmeyer to be a featured guest on his new CD with his New Art Orchestra. The concert with Cor Bakker originally announced to take place on May 11th moves to June 15th.
For more info, see "appearances".

Fay Claassen is uitgenodigd door Bob Brookmeyer om aan zijn nieuwe CD opnamen mee te doen, daarom wordt het concert van 11 mei met Cor Bakker van 11 mei naar 15 Juni verzet!




Fay Claassen - "Sing!"

review by Michael Arens / Jazzdimensions
Feb. 2011

Man müsste schon sehr weit ausholen, um die Geschichte hinter diesem Album angemessen darzustellen, das nicht nur Fay Claassen und die WDR Big Band aus Köln und das WDR Rundfunkorchester zusammenführt, sondern zugleich auch eine Art Liebeserklärung an New York und dessen musikalisches Jazz-Vermächtnis ist.

Claassen interpretiert hier eindrucksvoll Songmaterial klassischer Couleur aus der Feder der ganz Großen des Jazz wie Betty Carter ("Tight"), Cy Coleman ("You Turn Me On"), Miriam Makeba ("Umhome"), Antonio Carlos Jobim ("A Felicidade") oder Abbey Lincoln ("Throw It Away") aber auch Material von Björk ("Cover Me") oder Joni Mitchell ("Be Cool").

"Sing!" ist das mittlerweile sechste Album der niederländischen Sängerin Fay Claassen. Dass sie ausgerechnet die erstklassig arrangierte WDR Big Band sowie das renommierte WDR Rundfunkorchester begleitete, erweist sich auch für sie als Glücksgriff, ergänzen sich die "Drei" doch auf fast magische Art und lassen einander genügend Freiraum, ihre musikalischen Qualitäten unter Federführung von Dirigent und Arrangeur Michael Abene frei zu entfalten. Wo genau die Inspiration hinter den Stücken herkommt und wie genau die Geschichte mit der älteren Jazz- und jüngeren Popgeschichte sowie dem New Yorker Jazz-Gusto verwoben ist, darüber klärt uns im umfangreichen Booklet Journalistenkollege und Jazzkenner Bill Milkowski umfassend auf.

Den Charakter von "Sing!" beschreiben jene Liner Notes gleich in der Überschrift: "A Singer's Songbook" gibt auch gleich den Kern der Erklärung ab, um die Herkunft der Musik auf diesem exzellent eingespielten Big Band-Album mit Gänsehautgefühl, und schließt den Kreis zum Anfang der Besprechung des neuen, sechsten abendfüllenden Fay Claassen-Albums. Eine beeindruckende, voluminöse und lange im Kopf mitschwingende Angelegenheit. Fay Claassen: "Sing!"!

Quelle/original source: Jazzdimensions





November 2010
Sing! Challenge Records

Last year, Dutch vocalist Fay Claassen and arranger Michael Abene practiced the musical voodoo that they do so well across 11 Cole Porter tunes. Now the dynamic duo is back, this time paying vibrant tribute to a spectrum of female singers stretching from Ella to Björk.

For the Porter set, it was just Claassen and a three-member rhythm section. For Sing! the personnel includes more than 100, with pianist Frank Chastenier, bassist John Goldsby, guitarist Paul Shigihara and drummer Hans Dekker (the sole holdover from the Porter album) augmented by the WDR Big Band Cologne and WDR Rundfunkorchester, all conducted by Abene. It might be expected, due to the population explosion, that Abene’s arrangements would take fewer twists and turns, yet they remain masterfully dynamic. Again, Claassen hugs Abene’s curves like a kunstbahn luger, riding bop and scat lines with rare expertise and confirming the obvious: that she remains one of Europe’s, if not the world’s, preeminent stylists.

As for the dozen tracks, praising one over another is a fool’s gambit. From the sassy swing of Betty Carter’s “Tight” to the sax-driven bounce of Joni Mitchell’s “Be Cool” and dense majesty of Miriam Makeba’s “Umhome,” each is a distinctly, ideally shaped gem. It is, though, fair to suggest that Abene’s incomparable re-harmonization skills reach a new peak on a dazzlingly deconstructed “Tea for Two” that honoree Anita O’Day would have enthusiastically applauded.

 

original source: Jazz Times




De stem van Fay Claassen is onweerstaanbaar

Amanda Kuyper

Aan alles is the merken hoezeer zangeres Fay Claassen haar muzikale identiteit heeft gevonden. Ze heeft zich met de jaren ontwikkeld van veelbelovend talent tot een zelfbewuste jazzvocaliste. Dar is pas echt gaan opvallen op haar Chet Baker-cd (2005) waarop ze indrukwekkende trompetlijnen vocaliseerde. Ook Red, Hot & Blue (2008), een ode aan componist Cole Porter, kreeg een eigen stempel met knappe variaties. En inmiddels heeft zu zo'n overwicht op de materia dat het er niet meer toe wat ze zingt, maar hoe.
Op Sing!, opgenommen met de gelauwerde WDR Big Band uit Keulen, zingt zu nummers van grote jazz- en popzangeressen als Abbey Lincoln ('Throw It Away'), Björk ('Cover Me') en Joni Mitchell ('Be Cool'). De selectie is uitgebalanceerd. Het begint al meteen met het hondsmoeilijke 'Tight'  van Betty Carter dat boordevol rare stops zit, een waar gegoochel met timing. Maar ook ritmewisselingen in Anita O'Days 'Tea for Two' of het puur op klank ingevulde 'Umhome' van Miriam Makeba zijn knap uitgevoerd.
Sing! bevat meesterwerkjes. En Claassens stem is inweerstaanbaar. Zij beweegt sierlijk en vederlicht door de noten, heeft gracieuze uithalen, een kristalheldere dictie, een dynamische frasering en crispy scats. En dan de arrangementen van Michael Abene voor de WDR Big Band: ronduit zwierig. Het orkest speelt met warmte en autoriteit. De musici liften de zangeres die nu het beste is wat de vocale jazz in Nederland te bieden heeft.

original source: NRC newspaper (NL)



Oct 2010

"Fay heeft met haar nieuwe cd hét bewijs geleverd dat ze absoluut de beste is onder de nieuwe generaties jazz-zangeressen. Dat was ze voor mij al lang, maar je hoort op deze plaat hoezeer ze in haar zingen nu helemaal volwassen is geworden. Ze legt zoveel liefde in haar stem, en geeft blijk van zo'n enorme muzikaliteit, dat het echt een genot is om naar haar te luisteren. Ik hoop van harte dat ze met SING! in de komende tijd een nog groter publiek zal mogen bereiken."

Rita Reys





Fay was invited as a studio guest in the Dutch TV show "De Wereld Draait Door"!
The interview and her live performance are online now, watch, listen, enjoy!






"There is always a bit of excitement when a fine jazz vocalist is blended with a standard bigband, often resulting in good, straight-ahead music. But Sing! is especially enticing, considering there is an excellent vocalist in Fay Claassen, surrounded by an army of musicians, all combining to make what has to be one of the best jazz vocals/big band recordings around."

(Edward Blanco – AllAboutJazz)




NEW REVIEWS:

 

HP/De Tijd, editie 39/2010   |  01 Oktober 2010  |
Door Ruud Meijer    Rubriek: Muziek


Wat een stem! Wat een orkest! Wat een plaat! Eigenlijk moet iedereen die de jazz een beetje liefheeft nú stoppen met lezen om zo snel mogelijk naar de winkel of de computer te rennen om het album Sing! van Fay Claassen te kopen. Claassen maakte al vijf bejubelde platen, maar wat ze hier laat horen is zo verbijsterend goed dat je je oren bijna niet kunt geloven. Hoewel iedereen die het werk van Claassen een beetje kent wel wat gewend is, blaast ze met het openingsstuk Tight (Betty Carter) zelfs de fans met de hoogste verwachtingen volledig ondersteboven. Samen met de gerenommeerde WDR Big Band onder leiding van Michael Abene laat de Nijmeegse horen wat het muzikale equivalent is van een commando-overval. Maar hoe luid, dwingend en swingend het orkest ook speelt, het is de stem van Claassen die zich het meest opdringt. De zangeres heeft de metamorfose ondergaan van getalenteerd meisje naar wereldwijze vrouw. Het ruwe randje dat haar stem al had, is nóg weerbarstiger geworden, en haar timing en dictie tillen de zangeres naar de elite van de vocale jazz.

 

 

Rinus van der Heijden / from Jazzenzo jazz magazine

Fay Claassen is fantastisch. Wie dat nog niet wist of eraan twijfelde, krijgt deze straffe mening bevestigd bij het beluisteren van ‘Sing’, het nieuwste album van de zangeres. De titel vertelt waar deze plaat eigenlijk uitsluitend om draait: om de fenomenale zangkwaliteiten van deze bijzondere Nederlandse jazzvocaliste.


‘Sing!’ is een voorlopig hoogtepunt in het oeuvre van de zangeres. Het is haar zesde plaat als leider en door opnieuw de nadruk te leggen op diversiteit in het repertoire, laat Fay Claassen onverbloemd horen hoe zij opnieuw gegroeid is en haar talent evolueert naar ongrijpbare hoogten.

Op dit nieuwste album zingt Fay Claassen werk van of eert zij collega’s als Abbey Lincoln, Anita O’Day, Ella Fitzgerald, Joni Mitchell, Betty Carter, Dinah Washington, Bessie Smith, Miriam Makeba en Björk. Om met deze laatste te beginnen: de elektro-uitvoering van ‘Cover Me’ krijgt bij Fay Claassen een orkestrale ondergrond, waardoor de compositie sterk in het voordeel van de Nederlandse wordt omgebogen. Dat is een van de monsterklussen die Fay Claassen op zich heeft genomen en die prachtig uitpakken.

De zangeres laat zich begeleiden door de WDR Big Band Cologne en het WDR Rundfunkorchester. Werken met grote ensembles is Fay Claassen wel gewend, want wie herinnert zich niet haar samengaan met het Millennium Jazz Orchestra? Maar op dit album is iets anders aan de hand. Alle muziek is gearrangeerd en wordt gedirigeerd door Michael Abene. Hij heeft een afgewogen mix gemaakt van breed uitwaaierende bigbandmuziek en kleine, intieme en op het lijf van Fay Claassen gearchitectuurde klankminiaturen. Soms zijn ze broos als een eierschaal, een andere keer vormen ze een aansprekende bedding waarin de onovertroffen zangkwaliteiten van de Nederlandse imponerend liggen te pruttelen.

Met deze elementen worden zowel de liefhebbers als haters van bigbandklanken bediend. Fay Claassen leidt als een ware diva álle muziek op dit album. Boven de massieve bigbandklank van de twee orkesten torent zij als een woudreus uit, in de ingetogener ensemblegedeelten geeft uitsluitend zij de toon aan. Niet om te laten horen: het is míjn album, wel om te tonen dat het niet anders kan: Fay Claassen is uitgegroeid tot een absolute vocale grootheid.

In het afgekloven ‘Tea for Two’ bijvoorbeeld buit zij het geraffineerde arrangement van Michael Abene met zijn wisselende tempi volledig uit; in Abbey Lincolns ‘Throw It Away’ is het geluid van gitarist Paul Shigihara als engelenhaar over de muziek gelegd; in Bessie Smith’ ‘A Good Man Is Hard To Find’ met sublieme trombonebegeleiding, strijden vreugde en droefenis om voorrang en in Antonio Carlos Jobims ‘A Felicidade’ valt niet alleen Fay Claassens soepele hantering van de Portugese taal op, maar vooral de delicate ode aan de Braziliaanse samba, met een o zo ter zake doende plek voor de tenorsaxofoon. En bovenal laat zij horen hoe zij het scatten tot hoogwaardige kunst heeft verheven. Haar samensmelten met de blazerspartijen is van een akelige precisie: spatzuiver en minutieus getimed.

Zo is dit album een hoogstandje van kleine details, opgestapeld tot een torenhoog muzikaal flatgebouw.

original source: Jazzenzo jazz magazine





Sing! 
Review by Edward Blanco / All About Jazz
Published: August 18, 2010


Internationally recognized Dutch vocalist Fay Claassen joins forces with the Grammy Award-winning WDR Big Band from Cologne, Germany and Berlin's Rundfunk Orchester, for her sixth album as leader with Sing!. Paying tribute to iconic female vocalists, the repertoire contains songs associated with jazz divas fromBetty CarterElla Fitzgerald and Dinah Washington to singer/songwriter Joni Mitchell and Icelandic pop star Björk. Claassen tips her hat to these singers, voicing each song with such conviction that her interpretation becomes unique and original.

 

The WDR Big Band, led by New York composer and arranger Michael Abene, delivers splendid musical support for Claassen and, when combined with the Rundfunk Orchester, provides an amazing background of more than 120 musicians on Abbey Lincoln's "Throw It Away" and "Cover Me," and Billy Strayhorn's "A Flower Is A Lovesome Thing" and "Everything Must Change." The music comes out blazing with a power shuffle from the band on Carter's "Tight," as Claassen belts out the lyrics. Pianist Frank Chastenier and alto saxophonist Johan Horlen are the soloists on this piece, ending in a crescendo of horns.

 

Claassen demonstrates her ability to embrace ballads with a gentle vocal approach on the beautiful "Throw It Away," where she is accompanied by guitarist Paul Shigihara and Rundfunk's string section. Antonio Carlos Jobim's classic "Felicidade" is all but reborn here, with Claassen scatting and singing in Portuguese for one of the highlights of the disc. The music changes direction on Cy Coleman's "You Turn Me On," as the band tones it down to a cool level, with the singer providing a few more bars of scatting in a splendid jazzy number.

 

Taking the cool a step further, Claassen performs Mitchell's "Be Cool" in more of a funky/hip fashion than its title would suggest, making it interesting to hear. There are many noteworthy songs on this album, but two of its sparkling moments are a creative arrangement of Vincent Youmans' immortal "Tea For Two" and Strayhorn's ballad, "A Flower Is A Lovesome Thing." While the music begins with a big band burst, it ends on a humble note, with Claassen turning to the ballads one more time on finale, "Everything Must Change," a soft sweet song accompanied one final time by the Rundfunk Orchester strings.

 

There is always a bit of excitement when a fine jazz vocalist is blended with a standard big band, often resulting in good, straight-ahead music. But Sing! is especially enticing, considering there is an excellent vocalist in Fay Claassen, surrounded by an army of musicians, all combining to make what has to be one of the best jazz vocals/big band recordings around.

Track listing: Tight; Is You Is Or Is You Ain't My Baby; Throw It Away; A Felicidade; You Turn Me On; Cover Me; Be Cool; Umhome; A Good Man Is Hard To Find; A Flower Is A Lovesome Thing; Tea For Two; Everything Must Change.

 

 

A Great Stylist Passes and New Vocal CDs

review by Richard B. Kamins on his blog step tempest
published Monday, August 16, 2010

As most jazz lovers know, Abbey Lincoln passed away this past weekend at the age of 80.  Lincoln, who first came to public notice as an actress and lounge singer, changed her look and musical style in the late 50s and early 60s when she met and married drummer/composer Max Roach.  Their collaboration with songwriter Oscar Brown Jr. gave borth to "We Insist! The Freedom Now Suite", an  Lp released in1960 that became a musical landmark in the Civil Rights movement. Also on the recording was the great tenor saxophonist Coleman Hawkins, African percussionist Olatunji and the great young trumpeter Booker Little.  50 years later, the music can still raise goosebumps.


After her divorce from Roach in 1969, she moved to California and was less active in the music business.  In 1989, she signed with Verve Records and released 11 CDs, the last being "Abbey Sings Abbey" in 2007. She certainly displayed a singular style and, to my ears, was more of a storyteller, a griot, than a vocalist. Abbey Lincoln made you listen to what she had to say and did not fit easily into any one category.  And, on top of that, she wrote many powerful songs.  Check out Doug Ramsey's column on Ms. Lincoln at his "Rifftides" blog (click here) - his short tribute features 2 videos and a link to Nate Chinen's obit in The New York Times.

Listening to "Bare", the new CD by The Exposed Blues Duo (Greene Avenue Music), one can hear the influence of Ms. Lincoln on the vocalist Fay Victor.  She does not actually sound like her or phrase her lyrics in the same fashion, but Ms. Victor is just as fearless.  Granted, she and guitarist Anders Nilsson (also a member of her 4-piece Ensemble) perform Ms. Lincoln's lyrics to Thelonious Monk's "Blue Monk" but their version is closer to Skip James. Born in the Mississippi Delta, James (1902 - 69) was notorious for his elastic rhythm, especially in his later years after he had been rediscovered.

Victor and Nilsson really make this music their own, bending pieces such as "Mood Indigo" into new and creative shapes.  The Ellington/ Bigard tune is slowed down, with slithery slide guitar riffs and plaintive vocal.  For the first 115 seconds of Rev. Gary Davis's "If I Had My Way", the unaccompanied Ms. Victor stretches out the first line of the song and continues to do after Nilsson joins her.  It's hypnotic, eerie and forceful. "If You Don't Give Me Just What I Want" is much lighter, the Duo struts their stuff and there's some fine scatting from Ms. Vincent. The influence of James "Blood" Ulmer is noticeable during the first half of "Joshua Fit The Battle Of Jericho", with Ms. Victor's percussive singing and Nilsson hard-edged and mesmerizing guitar work.

This music is so personal yet so universal, heartfelt, challenging and alive.  Fay Victor and Anders Nilsson take their time, neither rushing the music nor shortchanging the lyrics.  At home, I was on the edge of my chair - in person, the room must be electric with the passion and commitment the artists convey through their music. To find out more, go to www.fayvictor.com. (The CD goes on sale August 31.)


Dutch vocalist Fay Claassen interprets Abbey Lincoln composition, the oft-recorded "Throw It Away" on her new CD, "Sing!" (Challenge Jazz). It's a tribute to the composer's and the artist's creative interpretation (not to forget the excellent arrangement) that this version is so satisfying. Excellent and satisfying are just two of the positive adjectives to describe this collection. The recording features the 18-member WDR Big Band Cologne throughout and the splendid strings of the WDR Rundfunkorchester (on 4 tracks.) Arranged and conducted by Mike Abene, the program is adventurous (a smashing arrangement of "Tea For Two"), funky (there is such an effervescent groove on Joni Mitchell's "Be Cool" with wailing alto saxophone from Karolina Strassmayer), and often clever (touches of the Count Basie Band on "Is You Is or Is You Ain't My Baby" with excellent "strutting" drums from Hans Dekker.)

The choice of material reflects a world view, from Miriam Makeba's "Umhome" (nice use of vocal overdubs) to Bjork's "Cover Me" (splendid arrangement by Abene for the big band and strings) to Jobim's "A Felicade" (sung in Portuguese over swing then samba rhythms.)  Betty Carter's "Tight" has the vocalist showing the influence of Carter's unique vocal style while the band swings like mad.

There is not a weak track on "Sing!" Claassen's voice is strong, her phrasing, at times like a rich alto saxophone and the arrangements uniformly excellent - one gets the feeling Ms. Claassen sang as the band played and not to already recorded tracks.  And, Abene's intelligent integration of the strings into the music shows great thought.  Don't pass on this recordings, it's one of the best of the year.




A while ago, Fay was rehearsing and recording her new album SING! with the WDR Big Band in the Cologne studios when Henk Aalbers from the Dutch magazine LUXITY dropped by. Read his article here and see some 'behind-the-scenes' photos.

Click to download article  (pdf file)





27.10.2009
We are happy to let you know that Fay, together with the Ilja Reijngoud Quartet, has won the

*** Edison Jazz/World 2009 (Jazz Vocaal) ***

for The Shakespeare Album.

The Edison Award is the oldest and most prestigious Dutch Music Prize. It is a prize for quality in Sound Recording and is the equivalent to the U.S. Grammy Award, the Brit Award, the Grand Prix du Disque in France and the Echo in Germany.

The Edison award show will take place in Eindhoven on Nov. 18th (Muziekcentrum Frits Philips), different winners will perform, one of them is Dianne Reeves.

Tickets are available on www.muziekcentrum.nl.

Klick here for more info on the Edison Award Jazz/World.








contact impressum ©2010 Fay Claassen